Pierwsze obserwacje cz. 6

Cyklem Metona zaczęto posługiwać się 16 lipca 463 roku przed Chrystusem, 19-go dnia po przesileniu letnim.

Aczkolwiek Platon (427—347 przed N. Chr.), rodem z wyspy Eginy, zwany przez Greków boskim, przyjął pod koniec życia poglądy pitagorejskie na układ Wszechświata, to jednak uczniowie jego nie poszli tą drogą.

Astronomowie Szkoły Platońskiej oddali wiedzy wielkie usługi, notując znaczną liczbę obserwacji niebieskich, z których później skorzystali Hipparch i Ptolemeusz.

Najsławniejszy astronom tej Szkoły, Eudoksos (409 – 356 przed N. Chr.) z Knidos, obliczał długość roku na 365 dni i 6 godzin i wynalazł podobno zegar słoneczny poziomy.

Dotąd, obok odosobnionych obserwacji astronomicznych, znajdowaliśmy jedynie sprzeczne ze sobą przypuszczenia. Począwszy od założenia Szkoły Aleksandryjskiej w roku 331 przed N. Chr. Astronomia nabiera cechy prawdziwie naukowej, dzięki użyciu przyrządów i porównywaniu obserwacji powtarzanych.

Arystarch z wyspy Samos, który żył w III-cim wieku przed Chrystusem, odznaczył się ścisłością w metodach obserwacji, gruntownością rozumowania w teoriach, o wiele przewyższających teorie jego poprzedników.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    – materiały pos warszawa
    – meble łatwe w utrzymaniu
    – montaż telewizorów Poznań
    – adwokat Rzeszów